Glasvezel en Glasdraad in Colijnsplaat

Colijnsplaat ligt aan de noordkant van Noord-Beveland, aan de Oosterschelde, en ontstond in 1598 na de indijking van de Oud-Noord-Bevelandpolder. De naam gaat terug op een schor genaamd 'Colinsplate', dat al in 1489 werd vermeld. Het dorp werd bewust aangelegd als voorstraatdorp met een regelmatige, rechthoekige verkaveling en kreeg in 1996 de status van beschermd dorpsgezicht. In het dorp staan twee molens, De Oude Molen uit omstreeks 1727 en Nooit Gedacht uit 1864, en een kerk uit 1769. Bijzonder is de gereconstrueerde Gallo-Romeinse tempel voor de godin Nehalennia, gebaseerd op talrijke votiefaltaren die in 1970 uit de Oosterschelde werden opgevist en getuigen van scheepvaart en handel in de Romeinse tijd. Na de afsluiting van het Veerse Gat in 1961 raakte Veere van zee afgesloten en verplaatste een deel van de vissersvloot zich naar Colijnsplaat, dat sindsdien een levendige vissershaven heeft naast de jachthaven. Aan de zuidzijde van het dorp begint de Zeelandbrug, de lange verbinding over de Oosterschelde naar Zuid-Beveland. Tijdens de watersnood van 1953 raakte het vrachtschip de Lead vastgedreven tegen een sluis en werkte het als golfbreker, waardoor het dorp gespaard bleef; een monument uit 1993 herinnert hieraan. In Colijnsplaat werd in 1842 waterbouwkundig ingenieur Johannis de Rijke geboren, die grote faam verwierf met rivier- en havenwerken in Japan. Colijnsplaat is zo een havendorp waar vissersgeschiedenis, Romeins verleden en de strijd tegen het water samenkomen.